Άλμπατρος Άνω Λιοσίων: Ένα Ταξίδι που Ξεκίνησε από το … ΕΜΕΙΣ
Ο Χειμώνας της Αβεβαιότητας
Τον χειμώνα του 2005, το κλίμα στο κολυμβητήριο των Άνω Λιοσίων ήταν τόσο κρύο όσο και το νερό στις πισίνες του. Ένα κολυμβητήριο-κόσμημα που έστεκε βουβό, υπολειτουργώντας, με τις πόρτες του να ανοιγοκλείνουν απρόβλεπτα. Στο προαύλιο, μια μικρή ομάδα γονιών περίμενε με αγωνία. Δεν τους ένωνε μόνο η ανησυχία για την προπόνηση της ημέρας, αλλά το πείσμα να κρατήσουν τα παιδιά τους στον αθλητισμό, μακριά από την αδράνεια.
Εκεί, ανάμεσα σε συζητήσεις στο κρύο, πάρθηκε η μεγάλη απόφαση. Η ανάγκη έγινε όραμα: «Θα φτιάξουμε το δικό μας σωματείο». Η συνάντηση μεταφέρθηκε σε ένα καφέ της πόλης, όπου το πρώτο “σχέδιο” άρχισε να παίρνει μορφή πάνω σε ένα τραπέζι.
Η Γέννηση του Ονόματος και τα Πρώτα Βήματα
Λίγο καιρό μετά, περίπου 15 γονείς συγκεντρώθηκαν σε έναν χώρο που τότε προσπαθούσε να λειτουργήσει ως υποτυπώδες κυλικείο – εκεί που σήμερα στεγάζεται η αίθουσα του σκακιού. Μέσα από μια αυθόρμητη ψηφοφορία ανάμεσα σε διάφορες προτάσεις, το όνομα «Άλμπατρος» επικράτησε. Όπως το πουλί που διανύει τεράστιες αποστάσεις πάνω από τις θάλασσες, έτσι και το σωματείο ήταν έτοιμο για το δικό του μεγάλο ταξίδι.
Χτίζοντας από το Μηδέν
Οι δυσκολίες ήταν αμέτρητες, αλλά η ορμή των μελών ασταμάτητη:
• Το Γραφείο: Χωρίς πόρους, αλλά με πολλή προσωπική εργασία, αγοράστηκαν υλικά και το πρώτο γραφείο του συλλόγου «χτίστηκε» κυριολεκτικά κάτω από τη σκάλα του κολυμβητηρίου.
• Η Επιγραφή: Ο πρώτος χορηγός προσέφερε την πρώτη επιγραφή σε μουσαμά, δίνοντας στον «Άλμπατρος» την πρώτη του επίσημη ταυτότητα.
• Η Μάχη για τη Ζεστασιά: Υπήρξαν μέρες που οι γονείς έψαχναν και έβρισκαν πετρέλαιο μόνοι τους, για να εξασφαλίσουν ότι η πισίνα θα ήταν ζεστή για τα παιδιά.
Η Δικαίωση
Τον Μάρτιο του 2006, η ίδρυση έγινε πλέον επίσημη. Η προσπάθεια εκείνης της μικρής ομάδας είχε καρποφορήσει. Σε ελάχιστο χρόνο, ο «Άλμπατρος» κατάφερε το ακατόρθωτο: έδωσε ξανά ζωή σε ένα εγκαταλελειμμένο κολυμβητήριο και έδωσε το στίγμα του σε όλο τον Δήμο.
Πάνω από τα πρακτικά εμπόδια, έμεινε η ουσία. Εκατοντάδες παιδιά βρήκαν ξανά τον δρόμο προς το νερό, και μια ολόκληρη πόλη είδε τι μπορεί να συμβεί όταν η αγάπη για τον αθλητισμό και την επόμενη γενιά γίνεται πράξη.
Το ταξίδι ξεκίνησε με δυσκολίες, αλλά συνεχίστηκε με φως. Γιατί ο «Άλμπατρος» δεν ήταν απλώς ένας σύλλογος, ήταν η απάντηση μιας παρέας γονιών που αρνήθηκε να αφήσει τα όνειρα των παιδιών της να βουλιάξουν.
Τα ιδρυτικά μέλη
Ονοματεπώνυμο
Νιάφας Λάμπρος
Πιστάκης Ανδρέας
Κανέλλος Γιώργος
Καλαμπόκης Δημήτρης
Στασινοπούλου Ειρήνη
Μπέλλης Κωνσταντίνος
Ντάκουρης Βασίλης
Θεοδώρου Παναγιώτης
Αποστολάκης Ευστάθιος
Αξαρλής Γιάννης
Δρακουλάκης Νικόλαος
Παπαντωνόπουλος Ιωάννης
Παπαγιαννάκης Χαράλαμπος
Κεσίδη Ίρα
Τσιρακίδης Θεόδωρος
Πολίτης Φώτιος
Γαλάνης Βασίλειος
Μπούρδος Παναγιώτης
Μπερεδήμα Θεοδώρα
Καρακωνσταντής Παναγιώτης
Ζαφειράκη Δήμητρα
Αντωνιάδου Ελένη
Ιορδάνου Ανάργυρος
Μπουγατιώτης Θεοχάρης
Βλάχος Θεόδωρος